“فردای نافرمان”

Written by ,

اکتبر 1, 2020

قول می‌دهم
بیایم به دیدارت
به آغوشت گیرم
و دست بکشم به‌صورت سرد
و لبان خشکیده ات
و لمس کنم الفبای تر چشمانت را
مثل یک کور مادرزاد
و
شهروندی شوم
نافرمان
قول می‌دهم
به هنگام وداع
پیش از آنکه بگویم
See you tomorrow
دو بار بیندیشم
شاید فردا
همان امروزی باشد
که نافرمان شده
دیروز…
کریمه طهوری ویدا
2020.04.02
عکس: از شهرهای خالی که تا چند روز پیش شلوغ ترین جاها بودند.
”پاز”

”پاز”

پرده را پس می‌زنم ایستاده روی نشان ”پاز ” نوار خاکستری زمان ... استکان چای از دستم پرتاب می‌کند خود را به سمت پنجره...

وطن

وطن

اندوهت خوشه خشمی که نه شهد می‌شود نه شوکران به تاریخ مانندی که تکرار می‌شوی تمام...